donderdag 26 maart 2015

Persoonlijke update

En dan sta je huilend uit het raam te kijken, in tweestrijd of je wel of niet gaat sporten. 

Kom op, je bent wel eens eerder gaan trainen terwijl je moe was en toen ging het ook prima.
Maar vandaag gaat het echt niet, ik kan best een dagje rust nemen.  
Als je straks terug komt ben je trots op jezelf en voel je je beter door de endorfine. 
Maar straks val ik flauw, ik ben nu al duizelig.
Als je flauwvalt, heb je het in ieder geval geprobeerd. 

Verklaar me voor gek, maar ik heb ook zo'n mijn issues. Ik voel me al twee dagen zwaar beroerd. Desondanks verplicht ik mezelf naar school te gaan, huiswerk te maken, te koken en te sporten. En dan ben ik ook nog eens teleurgesteld en boos op mezelf wanneer dit op een gegeven moment te veel wordt.


Uit het bloedonderzoek is gebleken dat ik geen Lyme heb, maar Pfeiffer. Dit kreeg ik vorige week te horen en ik was opgelucht. Lyme is namelijk geen ongevaarlijke ziekte. Pfeiffer is op zich niet schadelijk, wel vervelend. Over het algemeen ben ik hierdoor sneller moe dan normaal en heb ik vaak hoofdpijn, maar volgens de dokter hoef ik daar niet aan toe te geven. Te veel rust is blijkbaar ook niet bevorderlijk.  Maar af en toe voel ik me gedurende een paar dagen ineens ontzettend ziek en dan zou ik natuurlijk wel rust moeten nemen.


Wat sommige dingen betreft, bijvoorbeeld school, is het me gelukt mijn perfectionisme iets meer te laten varen, waardoor ik meer ruimte heb gekregen voor andere dingen. Aan de andere kant ben ik nog meer van mezelf gaan vragen. Ik probeer uit elke dag alles te halen wat erin zit, maar soms lijk ik voorbij te lopen aan het feit dat ik ook moet kunnen genieten. En rust moet kunnen nemen als ik die nodig heb. Ik weet niet precies waarom, maar op de een of andere manier ben ik bang om tijd te verspillen aan zinloze dingen, zoals televisie kijken. Sinds de zomervakantie ben ik echt een nieuwe weg ingeslagen en daar voel ik me goed bij, begrijp me niet verkeerd. Ik denk alleen dat het verstandig is om te gaan zoeken naar een  balans. Mezelf ook toe te staan af en toe iets zinloos te doen om gewoon te ontspannen.

Ik voel een soort drang om mezelf elke dag te bewijzen. Niet alleen tegenover anderen, maar ook vooral tegenover mezelf. Ik ben ooit een half jaar amper op school geweest, omdat ik mezelf zo erg kwijt was. Als er iets is wat ik daarvan geleerd heb, is het wel om niet op te geven. Zoiets zou me nooit meer overkomen, maar toch voelt elke dag, elk lesuur dat ik niet aanwezig ben als falen. Alsof ik weer dat probleemmeisje ben... Natuurlijk is deze situatie totaal anders en heb ik alle rede om af en toe een dagje thuis te blijven, maar toch heb ik het gevoel dat ik moet bewijzen dat ik me wel staande houd.


Je zal je misschien afvragen waarom ik dit allemaal deel. Het is immers best persoonlijke stuff, maar ik vind het belangrijk om hier open over te zijn. Ik wil niet doen alsof ik altijd alles perfect onder controle heb. Ik deel ook de dingen waar ik trots op ben, zoals mijn toewijding aan sport en gezond eten. Veel mensen delen via social media alleen hun leuke ervaringen, waardoor er een onrealistisch beeld over hun leven ontstaat. Het is ook oké om het even niet te weten... Bovendien helpt schrijven me om dingen voor mezelf op een rijtje te krijgen. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen