maandag 5 december 2016

Persoonlijke update: een tussenjaar

Hee guys!

Ik lees net mijn laatst gepubliceerde persoonlijk update terug. We zijn inmiddels precies een jaar verder. 365 dagen geleden had ik nooit kunnen bedenken dat mijn leven er nu zo uit zou zien. En met ''zo'' doel ik op het tussenjaar waar ik nu een maand geleden aan begonnen ben. Hoewel de optie om een tussenjaar te nemen destijds wel degelijk de revue gepasseerd is, leek het toch altijd een ontastbare fantasie. Om de een of andere reden had ik in mijn hoofd gehaald dat ik niet nog een jaar kon ''verliezen''. Ik had immers al twee jaar over de brugklas gedaan. Achteraf gezien grote onzin natuurlijk. Soms vergeet ik even dat ik nog maar 19 ben en zeeën van tijd heb.

Chaos
Inmiddels zijn mijn vrienden uiteraard op de hoogte gebracht van deze keuze en weet ik al niet beter meer. Toch was het een maand geleden een hele schrok toen ik mijn vader in tranen opbelde dat ik wilde stoppen. Het was een van de moeilijkste keuzes die ik ooit gemaakt heb, maar ik ben ontzettend blij dat ik de knoop toen heb doorgehakt. Ik maakte deze keuze niet omdat het te moeilijk was of niet interessant, maar omdat ik de motivatie niet kon vinden om nog 3 jaar lang dikke boeken door te ploegen en amper iets praktisch te leren. Bovendien verkeerde mijn brein in totale chaos. Ik was met van alles bezig, behalve met studeren. Niet dat ik de boeken niet las en niet naar de colleges ging, want desondanks was ik een ijverige studente. Feit was wel dat ik er nooit écht bij was met mijn hoofd.


Ik verlangde naar vrijheid. Naar tijd om me eens met iets anders dan studeren bezig te houden. Gedurende mijn middelbare school periode heb ik, naar mijn gevoel, te weinig echt geleefd. In eerste instantie omdat ik bezig was me door een moeilijke periode heen te vechten en in tweede instantie omdat ik zo serieus bezig was met school en sport. Begrijp me niet verkeerd, ik heb er absoluut geen spijt van dat ik zo gedisciplineerd was. Wel was mijn leven een stuk makkelijker en leuker geweest als ik mezelf wat meer vrijheid had gegund. Ik heb veel leuke dingen meegemaakt in mijn 7 jaar op de middelbare, maar het hadden er ongetwijfeld meer kunnen zijn zonder dat mijn prestaties eronder hadden hoeven te leiden.

Tweestrijd
En nu was het op. Ik voelde me ongelukkig met mijn keuze. Twee goede vriendinnen van me hebben de keuze voor een tussenjaar gemaakt en ik wenste dat ik dat ook gedaan had. Ik deelde dit gevoel enkel, voorzichtig, met mijn ouders. Ik baalde ontzettend. Ik had me enorm verheugd op het studeren en het viel enorm tegen. Ik kon er niet zo van genieten als ik verwacht had. Daar kwam nog bij dat ik me in Tilburg niet op mijn plek voelde. Deze stad is een stuk volkser dan bijvoorbeeld Amersfoort en ik voelde me ineens heel alternatief. Nu hoorde ik ook daadwerkelijk bij de minderheid die van boven de rivieren kwam. Ik weet nog dat mijn mentrix destijds verbaasd was met mijn keuze voor Tilburg. ''Je bent zo'n wereldse meid, dus ik had verwacht dat je naar Amsterdam of Utrecht zou gaan.'' Toen vond ik het een rare opmerking, maar nu snap ik wat ze bedoelde.

Ondanks mijn gevoel dat zo sterk en duidelijk was, vond ik het te vroeg om op te geven. Toen mijn vader en ik op kamerbezichtiging waren in Tilburg probeerde hij mijn, nu voormalige, huisbaas ervan te overtuigen dat als hij mij de kamer zou verhuren, hij een huurder zou hebben gevonden voor een langere periode. ''Als Tessa ergens aan begint maakt ze het ook af.'' Dat is hoe mijn vader me kent. Hoe ik mezelf ken. En nu was ik na twee maanden studeren al uitgekeken op mijn studie. Dapper overtuigde ik mezelf ervan dit jaar in ieder geval af te maken en daarna wel weer verder te zien. Niet veel later werd deze periode verkort tot na de eerste tentamenweek. Ik sprak met mezelf af dat ik zou kijken of ik deze tentamens, ondanks mijn gebrek aan motivatie, zou halen. Als dit het geval was, kon ik best dit jaar afmaken. Zo niet, dan zou ik stoppen.

Het heft in eigen handen nemen
Tijdens een breakfast date vertelde ik Merle, een goede vriendin, over dit plan. Toen zei zij iets dat mijn perspectief met 180 graden liet draaien. Ze herinnerde me eraan dat ik op de middelbare school voor elk vak, ongeacht of het me interesseerde of niet, achten haalde. In tegenstelling tot haar. Zij haalde achten tot negens voor de vakken die haar enthousiast maakten en deed voor de overige vakken voldoende om het te halen. ''Als je je tentamens haalt, zegt dat nog niet dat je dan maar door moet gaan. Jij kan overal wel achten voor halen, maar het is ook belangrijk dat je het leuk vindt.''


Ik wist dat ze gelijk had. Sterker nog; ik wist dat ik mijn tentamens hoogstwaarschijnlijk, ondanks alles, zou halen. Ergens wist ik wel dat ik mijn keuze van deze tentamens wilde laten afhangen, omdat ik zelf de knoop niet durfde door te hakken. Ik wist dat stoppen met mijn studie tegen iedereens verwachtingen van mij zou ingaan. Verwachtingen die ik zelf door de jaren heen heb opgeworpen door mijn angst om te falen, in de ogen van anderen.

Het is tijd om deze gewoonte te doorbreken en te kiezen voor mezelf, zo dacht ik. En dus hakte ik midden in mijn eerste tentamenweek de knoop door. Toen ik dat weekend mijn beste vriendin op de hoogte bracht schreeuwde zij: ''Waaaaaat?'' Vervolgens hoorde ze vijf minuten lang weinig van wat ik zei, omdat ze zo in shock was. Zelfs mijn rijinstructeur, die me pas een paar maanden kent, kwam even niet uit zijn woorden toen ik het hem vertelde. Moet je nagaan... Ondanks iedereens verbazing kreeg ik positieve, begripvolle reacties. Zelf sta ik nog altijd 100% achter mijn keuze en kan ik opgelucht adem halen. De toekomst ligt weer open.

3 opmerkingen:

  1. Wat een fijne meid ben je toch. Ik kan het alleen maar meer waarderen dat je tóch voor een tussenjaar hebt gekozen, nu je alles zo mooi hebt opgeschreven. Kiezen voor jezelf is een van de moeilijkste dingen die er bestaat, maar dat heb je toch maar mooi gedaan. En je hoeft jezelf niet te blamen voor het feit dat je "nu pas" gekozen hebt voor een tussenjaar. Je had gewoon wat meer tijd nodig, nou en? Zoals je zelf al zegt, je hebt nog zeeën van tijd. Maar goed, ik spreek je snel weer!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel lieve Merle! En bedankt voor je vernieuwende blik op de situatie destijds, dat heeft me erg geholpen. Ik zie je donderdag :) Liefs xx

      Verwijderen